Bo Planet - Great Friends of Bo Sanchez

Ok. Since it's out anyway, might as well let everybody in on the Secret.

I told you my Dad-in-Law learned our 'secret wedding' plan, right? We were just planning to go to City hall by ourselves and get married without anybody knowing.  It was kinda exciting for us to do that then.

But when we got busted, we had to make it official and announce it to everybody concerned (on my part, it was just my Mom. I dared NOT let my other relatives find out. They're that conservative!) And we also had to do some 'special' planning, too, coz there'd be more people coming.

December 8, 2005 marked our 7 years as a married couple. It was such a great feeling ... knowing that we both have been through so much together, and yet our love remained as strong and powerful as ever.

I still vividly remember the day when I had asked my Sweetheart to come back into my life. It was in March 1998. He had just about given up on me and swore never to bother me again for the rest of my life. The saying is true that you'd never realize what you've got until you've lost it. It was such a painful loss ... a feeling that I never would want to experience in my life ever again. Thus, I swallowed my pride and asked him to come back. Thanks to Raymond Lauchengco's song, I didn't have to think of the words to say to him. I just wrote the lyrics of the song "I need you back" on the card:

"If I had known what you really meant to me,
maybe then you'd still be a part of me.
I was wrong not to let you know
this feeling that's hard for me to show.
Since you've gone I've always been alone,
feeling down and sorry for myself.
I look at your picture and there I find,
I won't make it through another rain without your sunshine.

I need you back. I need you here beside me.
Please come back. You're the only one who has ever loved me.
I need you back. Let's start all over again.
Share the love you had for me then.

Since I've said what I came here to say,
guess I'd better be going on my way.
But before I go, I just wanna let you know
you're the only one who can make me happy again.

I need you back. I need you here to guide me.
Please come back. You're the only one who has ever loved me.
I need you back. Let's start all over again.
Share the love you had for me then... share the love you had for me then."

The song reflected exactly what was inside my heart at that time, and luckily my Sweetheart have not heard of that song before so he thought the words were originally mine. Of course, whose heart would not have melted to hear such plea of longing and love? My Sweetheart, being the smart guy that he was (and is), accepted my offer and welcomed me back into his life.

From then on, we were inseparable. 9 months later, we both decided to spend our life together forever, and the momentous event was graced by our parents, close relatives and select close friends. 2 years thereafter, we had our union ratified in a "perfect" church wedding, this time with a much bigger crowd as witnesses. 5 years later, we were blessed with 3 beautiful and healthy kids.

Indeed, eating up my pride back in 98 was the BEST decision I have ever made in my entire life!

Happy 7th anniversary, my Sweetheart! Here's looking forward to a million more happy years with you on this life and beyond.

From your ever loving and sweet wife :)

Yes, it's that time of the year again. Time for reminiscing the past wonderful years we had as husband and wife.

We actually celebrate our anniversaries every 8th, 9th and 10th of each month. Yup, 3 days. We're just suckers for celebration. We always celebrate even when there's nothing big happening. That's what we are -- suckers for good times!

Once upon a time… heheh, its a long story to tell kaya medyo kelangan mo ng something to eat kung interesado kang mabasa ang kwento ng pag-ibig ko na nabuo sa tulong ng bagyong ondoy…

To begin with, hayaan nyo akong umpisahan ko ito kung paano kami nagkakilala ng lalaking nakabihag ng puso ko. ehehe, ganito yata ang epekto ng inlove, nagiging makata.

Sept. 10, 2009 at around 11pm… kachat ko ang aking bestfriend sa SFC community, her name is flory… si flory pla ay siya yung naging facilitator ko at household head ko sa Singles for Christ. We became close friends dahil halos lahat ng bagay magkasundo kmi… at heto na po ang simula ng kwentong pag-ibig ko.

Marahil nagtataka kayo kung bakit kasama ang aking bff(flory) sa kwento ko… bakit? kasi sya po ang dahilan kung bakit nakilala ko si cris(my bf/gg). sa mga nakakakilala kay bro. Bo Sanchez, isa po kami ni flory sa mga nag-aatend ng feast during sundays sa Valle Verde Country Club. Si bro. Bo at ang kanyang team ay may bagong site na ginawa na parang facebook daw ayon kay flory. habang kachat ko sya ng gabing iyon, nabanggit nya sa akin na gawa daw ako ng account ko sa boplanet site.

September 11, 2009 at around 12:10 pm… mga lunch time nag sign-up ako sa bo planet site. ayan eh di ok na.. after 30mins. may nag-add sakin sa ym… nung una duda ako kung i accept ko, kasi di ko naman siya kilala. Pero dahil mukhang mabait yung picture niya na nasa profile nya kaya inaccept ko na. Pagka-add ko nagmessage siya sakin… heto yung mga naging usapan namin…

cloudstrife21ph (12:40:50 PM): Hi sis..
genbalabbo (12:40:58 PM): hi bro
cloudstrife21ph (12:41:02 PM): thanks for accepting me as ur fren hir in YM..
genbalabbo (12:41:10 PM): ur welcome
genbalabbo (12:41:16 PM): my pleasure:)
cloudstrife21ph (12:41:28 PM): ang ganda nung song sa profile mo..
genbalabbo (12:41:45 PM): ahh yun ba? yep! ganda nga
cloudstrife21ph (12:41:54 PM): what session ka uma-attend ng feast?
genbalabbo (12:42:00 PM): madami ako inuplod kaya lng 3 lng nauplod
genbalabbo (12:42:22 PM): depende… pero kadalasan 1pm
genbalabbo (12:42:34 PM): kapag nalate ng gising last session na
genbalabbo (12:42:35 PM): heheh
cloudstrife21ph (12:43:00 PM): ahh oks, same pala tau.. ako regular din s 3rd session, then after ng feast, CG naman genbalabbo (12:43:24 PM): hehe
genbalabbo (12:43:33 PM): nice:)
cloudstrife21ph (12:44:11 PM): may CG k na sis?
genbalabbo (12:44:38 PM): CG? yun ba yung small group?
cloudstrife21ph (12:44:46 PM): yup
genbalabbo (12:44:53 PM): ahh ok
genbalabbo (12:45:07 PM): actually wla pa.. di na kasi kaya ng sked..hehe
cloudstrife21ph (12:45:21 PM): ahh i see..  at least your able to attend the feast cloudstrife21ph (12:45:30 PM): anong work mo sis?
genbalabbo (12:45:33 PM): kaya nga eh…
genbalabbo (12:45:43 PM): executive secretary po
genbalabbo (12:45:51 PM): ikaw bro?
cloudstrife21ph (12:46:23 PM): computer programmer here in oracle..
cloudstrife21ph (12:50:35 PM): matagal k ng uma-attend ng feast?
genbalabbo (12:50:50 PM): medyo, almost a year na din
cloudstrife21ph (12:51:37 PM): ahh oks,, halos same pala tau.. ako naman aug 2008 nag-start.. more than one yr n rin..
cloudstrife21ph (12:51:44 PM): same pala tau ng bday.. hehehe
genbalabbo (12:52:04 PM): really? when bday mo?
cloudstrife21ph (12:52:45 PM): june 10
genbalabbo (12:52:56 PM): hindi nga
genbalabbo (12:53:00 PM): u must be kidding
cloudstrife21ph (12:53:27 PM): promise..
cloudstrife21ph (12:53:51 PM): nagulat nga ko same tau ng bday eh.. check ko kac ung profiles ng mga online sa boplanet

Akalain mo yun pareho pa pala kami ng birthday… well anyway, mahaba pa yung naging usapan namin pero cut ko na baka kasi mainip kayo… until we both agreed na siguro baka pwede kami magmeet after the feast.

September 13, 2009 nasa feast na kami…wla akong kamalay malay na nasa bandang harap lang pala namin si cris… when i saw him bigla ako kinabahan at naging concious… hahah, natawa ako sa sarili ko. di ko alam kung bakit ganun yung naramdaman ko noon. kalaunan, napansin na rin ni flory si cris, ayan na nag-umpisa na akong kantyawan ng lola nyo na lalo tuloy ako naconcious… during offeratory, di ko alam kung paano ko siya(cris) iaapproach kasi dadaanan lng namin sya… ayun tinapik ko sya sa balikat then nagulat yta sya… nginitian nya ako, nginitian ko rin…hehehe, ang landi ng lola nyo…

Finally natapos na yung feast… nilapitan nya kami at dun kami formally nagkakakilala kasama si flory. nung malapit na kami sa pinto palabas iniwan kmi ni flory dahil balik muna daw sya sa loob para sa counseling. nako, nalagot na. di ko alam kung paano kakausapin si cris. hanggang sa pinakilala nya ako sa mga ka-CG nya. at first syempre nahiya ako, buti na lng mababait sila. at around 4pm natapos na rin si flory sa counselling niya kaya nagdecide na kaming umuwi… habang naglalakad kami sa may bandang ultra. sinabi sakin ni flory na may kakaiba daw sakin… nako, nagbublush daw ako. hahah… nagawa pa akong asarin ng bff ko hanggang sa pagdating namin sa kanila tuksuhan pa din. heto na, seryosong usapan na… sabi ni flory, ” ghen if ever si cris na yung GGG na pinagdarasal mo, ok sya sakin. Basta ang advice ko sayo, make yourself available and lovable kasi mukhang nanjan na…” hehe, natawa lng ako sa sinabi niya. no comment. pero deep inside, kumakabog yung dibdib ko sa dahilang di ko malaman kung ano.

September 14, 2009 lunes yun, pumasok ako sa ofis… medyo may kakaiba sa pagpasok ko dahil iba tingin sakin ng ofismate ko na wari ay nagtatanong… hanggang sa nalaman ko na lng mali pala ang naisuot kong uniform…hahaha, natawa at nahiya talaga ako nun. di ko alam kung bakit iba naisuot ko. nasabi ko sa sarili ko, epekto ba ito ni cris? hindi naman cguro baka namali lang talaga ako ng naisuot. hehe…

Naging constant yung conversation namin… palitan ng mga point of views, mga kwento sa buhay buhay namin, kasama na rin mga heartaches sa mga naging past relationships namin.heheh… habang dumadaan ang mga araw, napapansin ko parang iba na dating niya sakin… ewan ko, kasi mukhang crush ko na sya… masaya ako kapag kausap ko siya. Napapakakwento ako ng mga bagay na hindi ko pa nakukwento sa iba. Habang nag-uusap kami niyaya niya ako manood ng sine ” In my life” movie nila john loyd, luis at vilma santos. Nung una, parang ayaw ko pa kasi di nman talaga ako sumasama ng basta basta lalo na kapag hindi ko masyadong kilala. Pero dahil nakilala ko siya sa feast feeling ko mabait nman sya at mapagkakatiwalaan, ayun pumayag ako na manood ksama sya.

September 21, 2009 ang schedule ng date namin sa panonood ng sine…that was ninoy aquino day..buti na lng walang pasok. 3pm ang usapan namin na magkita sa LRT santolan, akala ko di na matutuloy, kasi mga 2:30pm biglang bumuhos ang malakas na ulan. Unfortunately, tumila nman ang ulan before mag 3pm so inshort tumuloy na ako sa LRT santolan station to meet him. When i saw him, di ko maipaliwanag yung nararamdaman ko, biglang bumilis yung heartbeat ko…heheh, sumakay kami ng jeep papuntang sta. lucia., mainit nun kahit umulan, infairness may dala syang pamaypay, instant electric fan ko sya kasi pinapaypayan nya ako.hahah, kilig nman daw ako… pagbaba namin ng jeep, sobrang alalay sya sakin na akala ko dati yung first bf(ex bf) ko lng nakakagawa. Hanggang sa pagpasok ng mall, sa sinehan, nauuna sya para pagbuksan ako ng pinto, kahit sa pag-upo nung kamain kami for dinner after ng movie, todo alalay sya… hehehe, di ko tuloy maiwasan ikumpara sya sa ex ko. After kami magdinner, nagsabi syang ihatid ako sa bahay namin kasi mabigat daw yung book na pinapahiram nya sakin…java book po yun. Mabigat nga naman kasi sobrang kapal. Dahil gusto ko naman na ihatid nya ako, pumayag na ako kahit alam ko na kayang kaya ko naman iuwi yun, wla pa nga sa bigat ng laptop ko kung tutuusin.

Nasa bahay na kami, pinakilala ko sya sa mga kasambahay ko. naging ok naman yung paghatid nya sakin, di na sya nagtagal kasi hahabulin pa nya yung last trip ng LRT2 santolan. Quarter to 10pm nag open ako ng ym ko.. nagulat ako online sya… nasa house na daw sya…

Rioflorido (9/21/2009 9:58:45 PM): hello
genbalabbo (9/21/2009 9:58:50 PM): ei
Cris Rioflorido (9/21/2009 9:58:52 PM): just got home
genbalabbo (9/21/2009 9:58:54 PM): san ka
genbalabbo (9/21/2009 9:59:04 PM): im glad ur home na
Cris Rioflorido (9/21/2009 9:59:31 PM): thanks pala, pumayag k manood with me
genbalabbo (9/21/2009 9:59:56 PM): hehheh… ako nga dapat magpasalamat
Cris Rioflorido (9/21/2009 10:00:47 PM): you look great pala kanina,.. nakalimutan ko sabihin..
genbalabbo (9/21/2009 10:03:53 PM): naks nman… hindi nga eh

genbalabbo (9/21/2009 10:04:04 PM): wla kasi akong gaanong tulog

genbalabbo (9/21/2009 10:04:32 PM): hahahaha

Cris Rioflorido (9/21/2009 10:04:24 PM): partida pala.. wla pang tulog yan..

genbalabbo (9/21/2009 10:05:30 PM): salamat talaga

Cris Rioflorido (9/21/2009 10:05:55 PM): ur welcome.. nag-enjoy nga ko kasama ka…                                                                                                     Cris Rioflorido (9/21/2009 10:53:53 PM): sana maulet ung labas natin..

genbalabbo (9/21/2009 10:53:58 PM): sleep na ako maya

genbalabbo (9/21/2009 10:54:02 PM): sure
genbalabbo (9/21/2009 10:54:09 PM): its my pleasure
Cris Rioflorido (9/21/2009 10:54:17 PM): na-hot seat pala ko dati sa my kfam forum..
Cris Rioflorido (9/21/2009 10:54:27 PM): para makilala mo rin ako
Cris Rioflorido (9/21/2009 10:54:29 PM): http://www.kerygmafamily.com/forum/viewtopic.php?pid=70320#p70320
genbalabbo (9/21/2009 10:54:48 PM): cge
Cris Rioflorido (9/21/2009 10:54:49 PM): read mo rin kapag may time ka
genbalabbo (9/21/2009 10:54:58 PM): salamat for allowing me na makilala kita
Cris Rioflorido (9/21/2009 10:55:15 PM): im interested to know you more sana
genbalabbo (9/21/2009 10:55:37 PM): my pleasure ulit
Cris Rioflorido (9/21/2009 10:55:37 PM): cge next time, kwentuhan ulet tau
genbalabbo (9/21/2009 10:55:42 PM): okidok

Ayan kinikilig ako habang kausap ko sya, sabi ko sa sarili ko nako mukhang iba na ito, nagkaroon ako ng past relationship pero hindi ganito ka intense yung feelings…feeling ko parang teen ager lng ako and to think 27 na ako.hahah. So, i texted my bestfriend flory… kinwento ko yung date namin ni cris. hahah, todo kilig din ang lola ninyo, sabi niya kwentuhan daw kami kasi mag-oovernyt siya sa haws bukas ng gabi.

September 22, 2009 natulog si flory sa bahay, at around 3am ng sept. 23 binasa namin ang mga sagot ni cris ng nahot seat sya sa kfam forum…

1. Where would you rather go on a first date? Movies? Bar? Park? Restaurant? (Anything else pls. specify)
watch a movie then kain sa restaurant, tamang kwentuhan lng…

2. What important  qualities do  you look for in a girl friend or wife to be?

- member din ng catholic community or uma-attend ng prayer meeting (spiritually mature)
- yung merong passion sa career/ministry nya
- positive person
- a happy person
- someone with a balanced life

Itong dalawang tanong na ito ang sobrang nagcatch ng attention ko. Question no. 1, hindi na ako magtataka sa sagot nya kasi ginawa na nya… yung no. 2 naman habang binabasa namin ni flory, tawa kami ng tawa kasi sabi ko mukhang lahat ng qualities na hinahanap nya nasa akin…hahaha, ayan nagbuhat na ako ng upuan. heheh…

September 24, 2009, a friend mine named leah…heheh, nag-invite sya manood kami ng Ako’y Pinoy Concert. dahil gusto ko makasama si cris ininvite ko din sya… yung concert naka sked ng sept. 26, 7:30pm sa araneta coliseum. Sabi niya susunduin daw niya ako sa ofis namin kung ok lng sa akin. syempre dahil gusto ko nman pumayag ako. Sobrang natuwa ako kay cris dahil hinanap pa talaga niya sa map sa google yung address ng opisina namin. heheh, todong effort naman siya. niloko tuloy ako ng ofismate ko, pasado na daw siya kasi mukhang interesado talagang malaman kung saan ako nagtatrabaho.

September 26, 2009, gumising ako ng may ngiti sa mukha kasi sa wakas concert na. excited na ako to see cris. &:30am papasok na ako ng ofis ng dumaan ako sa may court malapit sa amin, nagulat ako may tubig na… akala ko tubig ulan lng kasi magdamag umulan dahil sa bagyong ondoy… at around 11am, nagtext yung misis ng ofismate ko na kung pwede maghalfday daw ang asawa nya kasi may tubig na sa kanila. after 20 mins. yung ofismate ko nman na si ate noemi nagwowori na kasi nagtext daw anak nya na pinasok na rin sila ng tubig, nagtataka siya kasi for the first time nun lang mababaha yung bahay nila. so, nagpaalam syang maghalfday na lng kasi wla daw silang 2nd floor. nung una, cool lng ako, kampante ang loob ko na hindi kami mababaha dahil sa 2nd floor yung apartment na tinitirhan namin. sabay sabay pa nga kami naglunch ng mga ofismates ko, nagtatawanan kami dahil sa akin… sila problema nila mga pamilya nila dahil pinasok na ng baha mga bahay nila, samantalang ako ang problema ko ay plantsa dahil gusot yung damit na isusuot ko para sa concert. hehehe, syempre dapat magmukha nman akong tao sa pangalawang date namin ni cris.

Mga around 12:30pm niyaya na akong umuwi ng mga ofismates ko kasi mukhang tuloy tuloy daw yung ulan, at baka hindi na rin daw matuloy yung concert na panonoorin namin. sabi ko naman, cge mauna na kayo, dahil tatapusin ko pa yung ginagawa kong for signature na mga checks at hintayin ko na lng si cris na sunduin ako. hanggang sa nakaalis na sila. past 1pm habang nagpiprint ako biglang nawalan na ng ilaw. natakot ako bigla kasi madilim at mag-isa lng ako. sinubukan kong gamitin yung mga telepono pero hindi na ako makakontak, yung celphone ko palobat na rin. nagtext si flory, pinapauwi na ako kasi mukhang magtuloy tuloy daw ang ulan dahil sa bagyong ondoy… nagalit pa sya kasi ang lakas daw ng loob ko magpaiwan sa ofis. medyo natakot na rin ako kaya tinext ko si kuya, nagpapasundo ako kasi ang lalim na ng baha sa labas ng ofis lagpas tuhod na. habang hinihintay ko text ni kuya, nareceive ko text ni leah na pospone na rin daw yung concert… i texted cris na bukas na lng kami magkikita sa feast dahil cancelled na ang concert. maya maya nagreply na si kuya, ang sabi nya akyat na lng ako sa 2nd floor di nya ako masundo kasi malapit na daw kami makuha… pagkaintindi ko sa text yung 2nd floor na sinasabi nya akala ko sa bahay yun pla sa ofis namin, dahil hindi na rin pla ako makapunta sa amin dahil lagpas tao na sa first floor.

Dahil sa text ni kuya, mas lalo ako nagdecide na umuwi na dahil madami din akong gamit na isasave lalo na ang laptop ko. Nilusong ko yung tubig sa harap ng ofis na lagpas tuhod na akala ko tubig ulan lng dahil natural na laging bumabaha kapag malakas ulan. paglabas ko ng highway nagulat ako baha na rin. sabi ko sa loob ko nung mga oras na yun, grabeh namang ulan to. bumaha na kahit saan. pagdating ko ng sta lucia, nakita ko lahat ng tao naglalakad dahil baha na. walang pampasaherong jeep na dumadaan. dahil malakas ang ulan at hangin, nasira ang gamit kong payong hanggang sa hindi na sya pwedeng gamitin kaya naman basa na ako sa ulan. nasa tapat pa lng ako dela paz basang basa na ako ng ulan at lalong lumalalim ang tubig. hindi ko ramdam ang lamig at pagod sa paglalakad dahil marami akong kasabay na naglalakad pati mga sasakyan na stranded na dahil sa baha.

At around 3pm medyo natuwa na ako kasi malapit na ako sa amin sa santolan. kahit nanghihina na ako sa lamig, pagod at gutom cge pa rin sa paglalakad. pagdating ko sa may bandang pababa sa amin, nagulat ako kasi halos wala na akong makitang bubong ng mga bahay sa baba at tumambad din sa mga mata ko ang mga taong nirerescue nila gamit ang improvise na bangka… sobrang nagwowori na ako, tinatawagan ko si kuya ngunit hindi ko na makontak. maya maya nawalan na ng signal ang globe ko kaya tinext ko si cris na kung pwede palodan nya muna ang sun ko para may magamit akong pantawag at pangtext…

Around 5pm nakita ko yung kapitbahay namin, ang sabi nya sila kuya ko daw lumipat na ng 3rd floor dahil nakuha na daw ang 2nd floor. mas lalo pa ako nagpanic nung sinabi nyang nag-alala nga din daw sya dahil may crack na sa 2nd floor eh kasama din daw ang asawa at anak nya na lumipat ng 3rd floor. tinext ko c cris sa situation nila kuya bka sakaling may pumunta na magrescue sa kanila dahil wla ng nakakapunta na bangka dun sa lugar namin so, ang pwede na lng ay helicopter… pasaway pa na cellphone ko lobat na… kaya ang ginawa ko, after ako magtext off ko muna para makatipid sa battery.

6pm na madilim na sa buong paligid. ang tubig baha ang bilis lumaki, patuloy pa din sa paglikas yung mga tao. pinapanood ko lng sila habang nakaupo ako sa tricycle na nakagarahe, dati yung paanan ko lng nakukuha ng tubig ngaun abot na hanggang upuan. feeling hopeless na ako that time kasi patuloy pa din ang ulan, ibig sabihin may tendency pa na lalong lalaki yung tubig baha.

Quarter to 8pm di ko na kaya yung lamig… basang basa ako ng ulan, tapos naiihi pa ako at gutom. di ko maintidihan kung ano nararamdaman ko dahil halo halo na… naisip ko tuloy yung kwento ng titanic. si jack namatay sa lamig… sabi ko sa sarili ko, may namamatay nga kaya sa lamig? kasi kapag inabot pa ako ng ilang oras d2 baka nga posibleng mamatay ako sa lamig at gutom. nagugutom ako kasi nakatatlong subo lng ako during our lunch dahil balak ko kainin ko yung tira ko ng 3pm.

8pm na, patuloy pa din pagtaas ng tubig baha, iniisip ko paano kaya ako kapag patuloy na tumaas ang tubig? wla akong alam na matutuluyan, yung malaking bahay sa tapat ng tricycle na inuupuan ko, bahay ng relatives ni john loyd cruz. ang sabi ko sa sarili ko, kapag di pa rin humupa ang baha, aakyatin ko na lng bakod nila para sa kanila ako tutuloy. heheh, grabeh noh?! naisip ko talaga yun kasi mukhang yun lng ang choice ko. i keep on praying, sabi ko…” Lord, grabe namang pagsubok to. tama na! patigilin nyo na ang ulan pls… kawawa nman kaming lahat kapag patuloy na tataas pa ang tubig.” patuloy pa din ako sa pagdadasal, sabi ko ulit sa prayer ko…” Lord sana may magmagandang loob na tulungan ako kasi mukhang bibigay na ako. sobrang nanghihina na ako sa sobrang lamig. di ko na kaya Lord. anuman ang mangyari sakin, Lord kayo na po bahala sa mga mahal ko sa buhay.”  after few minutes, may dumaan sa harap ng tricycle.. Praise God ang bilis naman ng sagot sa dasal ko…sumilip sya at tinanong ako…

kuya bong: ok ka lng ba jan miss? naku, mukhang lamig na lamig ka na… may kasama ka ba?

ako: wla po kuya.. ako lng mag-isa.

kuya bong: halika, sama ka sakin, kaya lng baha din sa bahay… kaysa mag-isa ka jan sumama ka na lng sakin para makapagpalit ka ng damit kasi mukhang lamig na lamig ka.

ako: cge po kuya, salamat! saka ihing ihi na rin ako, kahit makiihi lng ako tapos alis din ako agad.

kuya bong: dalaga ka ba o may-asawa?

Nagulat nman ako sa tanong nya… natakot tuloy ako bigla, ganunpaman sumama pa rin ako kasi hindi ko na matiis yung lamig saka isa pa ihing ihi na ako. ayaw ko nman ihian yung salawal ko kahit pa sabihin mong basa na sa baha… bka lalo ako mangamoy panghi kapag umihi ako sa salawal ko.

Nasa bahay na ako nila kuya bong, wla pla silang 2nd floor, bungalow type lng bahay nila. sabi ko sa loob ko, hindi rin pla ako safe d2 kasi kapag patuloy na tumaas ang tubig bka malunod ako, isa pa dalawa lng kami bka kung anong gawin nya sakin.

kuya bong: taga saan ka? galing ka ba ng trabaho kaya wla ka sa inyo? taga iloilo pla ako, single, 28yrs old and searching. ang ganda mo nman, imposibleng wla ka pang boyfriend. wag ka matakot sakin ha kasi di nman ako nangangain ng tao. halika, magpalit ka ng damit kasi basang basa ka oh.

Natakot ako lalo sa mga sinabi nya..dahil sa takot ko, nagkunwari akong di na ako nilalamig, tapos kahit wla akong boyfriend sinabi ko na lng din na may bf na ako at ang pangalan niya ay cris.heheh, para isipin nyang hindi na ako available.

Dahil lumalalim na ang gabi at hindi pa rin tumitila ang ulan, nagdecide ako to stay kahit alam kong delikado ako kay kuya bong dahil bka kung ano ang gawin nya sakin. i started to pray the rosary… buti na lng lagi kong dala rosary ko. nakamasid lng sya sakin at halatang di mapakali. sa sobrang takot ko, isa sa mga prayer intention ko ay sana masave kami lahat sa baha at sana di ako ma-rape… pagkatapos kong magpray, inalok ulit nya ako na magpalit ng damit kasi naaawa na daw sya sakin. halata kasi ng nachichill ako sa lamig dahil gumagaralgal ang boses ko. di ko na tinanggihan kasi mukhang kelangan ko na rin makapagpalit. nagpalit ako sa kwarto nila. buti na lng medyo mataas ang kama nila. dun ako nag-stay, hanggang maka-idlip ako ng basa ang buhok ko. naalimpungatan ako sa salitang narinig ko galing sa kanya…

kuya bong: pwede ba akong tumabi sau kasi nilalamig na din ako. wag kang matakot di nman kita kakainin.

ako: napaatras ako bigla… biniro ko sya… si kuya nman niloloko pa ako.

Tumabi nga sya pero may distance kahit papano… masyado lng cguro akong praning. nangawit na rin yung buong katawan ko kasi ang liit ng space sa kama dahil puno ng gamit nila. di ko namalayan naidlip ako ulit. nagising ako mga 1:00am na yta. nakita ko medyo nagsubside na ang tubig. binuksan ko cp ko, salamat sa Diyos dahil may battery pa kahit papano, tinxt ko si cris kung saan ako naroon, nararamdaman ko na rin ang gutom ko nung mga oras na yun dahil lunch at dinner di ako nakakain.kinaumagahan, narinig kong may mga nag-uusap na sa labas. hindi pla totoong single si kuya bong. binibiro lang pala niya ako ng sinabi nyang single sya. may asawa na sya at atty. pa. kwentuhan muna kami ng asawa nya. akala daw ng asawa nya nagbibiro lng si kuya bong ng sinabi niyang may bago silang boarder. heheh, at sinabi pa nya mabait daw si kuya bong, mapagbiro lng talaga. Pagkatapos ng usapan namin nagpaalam na rin ako para umuwi sa amin dahil gusto kong alamin kung ano condition ng mga mahal ko sa buhay. pagdating ko sa bahay.. nadatnan kong naglilinis ang byenan ni kuya..pero sila kuya at dalawa kong pamangkin wla. mangiyak ngiyak ang byenan ni kuya na sinabing si ashley, nahulog sa hagdan, tinakbo sa hospital. lalo akong nanghina sa narinig ko. nagpray muna ako sandali na sana ligtas yung pamangkin ko.

September 27, 2009, 10am umuwi si kuya para kumuha ng pera dahil ayaw daw i citi scan yung pamangkin ko kapag wlang cash. nakita ko kung paano gumilid yung luha sa mga mata ni kuya. gusto kong maiyak pero hindi nangyari yun. inopen ko cp ko, cnubukan kong magtext kay cris… ang sabi ko sa kanya papunta ako ng hospital malapit sa anonas. hindi ko alam kung nasend ko yun kasi namatay na cp ko.

Pagdating ko ng hospital, nakita ko yung hipag ko, kalong kalong si ashley, puno ng putik ang damit at walang tsinelas, si kuya din walang tsinelas. ulit umiyak si kuya sa harapan ko. sabi ni kuya ” nabaha na nga nadisgrasya pa bunso ko. ang mahal ng citi scan 6,700.00, plus pa yung ibang gamot. sabi ko sa knya, pera lng yan… basta importante ligtas sya. di na pinaconfine pamangkin ko, kaya umuwi din kami agad ng 12noon. pagsakay namin sa LRT lahat ng tao nakatingin kina kuya kasi wla silang tsinelas at puro putik pa ang damit.

Past 3pm, iniisip ko si cris kung nareceive ba nya yung text ko o hindi, nagwowori kasi ako dahil nabasa ko yung isang text nya na nasa ospital na daw sya ng past 12pm. saan na kaya siya? umuwi na kaya siya kasi wla nman kami sa hospital?… di nman ako makareply dahil lobat na lahat ng cp ko, pati rin kay kuya. buti na lng dumalaw sila kuya noy ang bayaw ni kuya. nakitext ako, tinext ko si cris. nagulat ako nung sinabi nyang nasa mini stop siya malapit sa ospital, naghihintay daw ng text ko kung ano nangyari sakin. grabeh nman talaga ang effort nyang maghintay ng mahigit 3hours. so, ayun katext ko na sya, nag-offer syang puntahan ako sa bahay para tumulong sa paglilinis. nung una ayaw ko, kasi nakakahiya. pero pumayag na rin ako kasi gusto ko rin syang makita. hindi ko maintindihan ang feelings ko noon pero ramdam ko talaga yung pagcacare nya.

4pm dumating sya sa bahay, mukha akong gusgusin noon. may putik yung damit ko at buhok, halatang pagod at hagard..hehe, pagkakita ko sa kanya, parang gusto kong yakapin at tipong gusto kong magsumbong. pero syempre, nahiya nman akong gawin yun. dahil sa binaha lahat ng bahay, lahat ay gumagamit ng tubig, kaya wlang tumutulo na tubig sa taas.. sa baba lng meron. nag-igib ng tubig si cris sa baba at nag-umpisa na syang tumulong sa paglilinis ng bahay…natutuwa ako sa nakikita ko. before kasi siya dumating para tumulong sa paglilinis, masama talaga pakiramdam ko dahil na rin cguro sa pagod at puyat. pero nung nakita ko siya parang bumuti agad yung pakiramdam ko.  oh diba may ganung factor…heheh

8pm nag-evacuate sila kuya sa STV school kasama ng mga pamangkin ko. sa sobrang takot nya, lnilipat mga pamangkin ko dahil binalita daw sa radyo na magpapakawala ulit ng tubig sa dam. i keep on reminding cris na baka late na sya makauwi sa kanila, pero sabi nya ok lng daw kasi nagpaalam naman sya. sa laki ng tiwala ni kuya sa amin iniwan nya kami ni cris sa bahay. candle light dinner kami kasi wla nga kuryente. hehe, kahit pagod masaya pa din kasi kasama ko si cris. around 9pm kwentuhan kami ni cris. nasabi niya na hindi ko daw siya pinatulog nung gabing binaha kami. umiiyak na lng daw siya kasi wla siyang magawa na tulungan ako aside from praying for  my safety. pero nung nakita na daw niya ako, sobrang natuwa daw siya dahil sa wakas kasama na niya ako. di rin daw nya maintindihan kung bakit ganun na lng siya mag-alala sa akin eh hindi pa nman kami ganun katagal na magkakilala. kahit mukhang pagod at may putik pa daw ako sa buhok, maganda pa rin daw akong tingnan. heheh, habang nagkukwento siya di ko maiwasang kiligin ng patago. hanggang sa inantok na ako, tinanong ko sya kung pwedeng matulog na kami. sabi niya ok daw dahil alam niyang pagod ako pero nagulat ako, ng sinabi nya na kung pwede daw nya ako yakapin kasi namiss daw nya ako. hehehe… gulat kayo noh? syempre pati ako nagulat din at natuwa… bkit? kasi during that time parang kelangan ko ng comfort sa lahat ng pinagdaanan ko sa loob ng 24hours. nagulat ako kasi di ko inasahan na sabihin nya yun. sabi ko sa sarili ko, kapag pumayag ako na mayakap nya ako baka nman isipin nyang gusto ko sya? (totoo nman talaga..hehe) o bka isipin nyang easy to get ako. ask nyo ako kung ano ginawa ko? heheh

Syempre pumayag ako, at nung yakap nya ako. bigla syang nag-open up…lagot na… bumibilis na heart beat ko.

cris: naalala mo pa ba yung mga qualities na hinahanap ko sa magiging gf/gg/otl ko?

ako: yep, bkit ano tungkol dun…

cris: kasi lahat ng yun nahanap ko sau, ahmmm… pwede ba akong mag-apply as ur gg?

nagulat ako sa lahat ng sinabi nya… akala ko nananaginip lng ako. kasi una sa lahat gusto ko sya, at lahat ng qualities ng ideal bf/gg na hinahanap ko nasa kanya… hindi ako agad nakasagot sa tanong nya. kaya tinanong ko sya…

ako: cgurado ka ba? hindi kaya nabibigla ka lng? cge nasaan ang resume mo?…sinabi kong pabiro.

cris: yup, cgurado ako, pwede ba to follow na lng yung resume ko…

ako: ganun ba? (nagbublush na ako, di ko alam kung anong next na sasabihin ko.) ahmm, actually gusto kita pasalamatan kasi ang laki ng tulong mo sakin sa mga nangyari.ahmmm bka isipin mong basta basta akong babae kapag nalaman mo sagot ko, pero magpapakipot pa ba ako? gusto rin kita…

cris: (nagulat siya) talaga! sinasagot mo na ako?

ako: ahmm di ko pa naririnig yung magic word eh…(sabay ngiti)

cris: (natawa sya) i love you ghen!…

ako: i love you too. (muntik na akong maiyak ng sinabi ko yun sa kanya kasi never ko inexpect na gusto nya rin ako. He is an answered prayer… pinagdasal ko talaga sya kay Lord. sobrang natuwa ako kasi after ko sinabi yung mga katagang yun, nagdasal sya at nagpasalamat sa Diyos dahil dumating daw ako sa buhay nya… pinangako nya kay Lord na hindi na daw ako mag-iisa, at mamahalin, aalagaan at hindi daw nya ako sasaktan. habang pinapakinggan ko sya di ko namalayang napaluha na ako sa sobrang tuwa. after nya magpray, niyakap nya ako ng mahigpit at sinabing…” TOGETHER LETS SERVE THE LORD”.

sobrang saya ko ng mga oras na yun. sabi nga namin, hindi man natuloy yung date namin sa panonood ng concert atleast natuloy dahil sa bagyong ondoy… dahil sa tulong ni ondoy, nagkaroon ako ng God’s gift na matagal ko ng hiniling kay Lord. kinwento ko rin yung experience ko with kuya bong yung tumulong sakin, ang sabi nya minsan dalawin daw namin sya at ang asawa nya para makapagpasalamat sa pagtulong nila sakin.

ayun, buong magdamag, pinaypayan nya ako dahil walang kuryente at malamok hanggang sa makatulog ako. Oops, bka iniisip niyo may ginawa kaming kababalaghan siyempre wla…hehe, bawal muna yun! kasi kelangan ng basbas ng pari. hehe, ayun hindi ko alam kung nakatulog din sya. kinaumagahan, hinatid nya ako sa ofis at umuwi na rin sya sa kanila.

God gave cris at the right time. ang galing lng talaga ni Lord kasi binigay niya si cris sa tamang pagkakataon. dahil sa mga pinagdaanan ko, isa si cris sa naging sandalan ko. kahit kasi sa ofis binaha din, lahat ng files ko basa, even my computer binaha na hanggang ngaun di malaman kung gagana pa. problema man ang dala ni ondoy di ko alintana kasi alam kong may cris na akong karamay sa lahat ng pagkakataon. masaya ako sa kung ano kami ngayon. naging maiksi man ang aming pagkakilala, hindi sukatan yun para mahalin namin ang isa’t isa. dahil sa konting panahon na nakasama at nakilala ko sya, ramdam ko kung gaano nya ako kamahal… we’re taking our time to know each other. and i know our love is forever because God is the center of our relationship… korni man sabihin pero we loved each other kahit maiksi pa lng yung time na magkakilala kami. love does not measure kung gaano kahaba or kaiksi ang panahon na magkakilala kayo. as long as you love each other sapat na cgurong reason yun para ipagtuloy ang pagmamahalan na naramdaman niyo sa isa’t isa. im blessed to have cris as my GGG. thanks to flory, and boplanet site.. God used them to be the instrument of our love. atleast ngaun, kapag dumating ang june 10, isang celebration na lng kami dahil pareho kami ng birthday… dahil gemini kami malamang kami nga yung kambal na tinadhana..hehehe. mahaba pa yung kwento pero hanggang dito na lng muna… pag may time ituloy ko ulit. heheh